Angielskie wzorce

W naszej świadomości ukształtowały się dwa typy ogrodów. Są to ogrody w stylu angielskim i francuskim. Kształtowanie ogrodów w stylu angielskim zaczęło się w XVIII wieku i wiązało się z pojawieniem w kulturze nowego kierunku, jakim był romantyzm. Kultura romantyczna była protestem przeciwko narzucaniu wzorców, imitatorstwu. Jej wykwitem były jednocześnie ogrody. Co cechuje ogród angielski?

Pozorne nieuporządkowanie, dzikość, swoboda roślin, brak geometrii i regularności. Przed domami rosły ogromne połacie trawników (starannie strzyżonych i pielęgnowanych), ale i niekoszone łąki. Specjalnie tworzono i podkreślano odpowiednimi roślinami i drzewami nieregularności terenu. Wykorzystywano naturalność źródeł, strumieni, stawów i rzek. Nie starano się poprawiać natury, ale delikatnie podkreślać jej naturalność. Sztuczne nasadzenia zastąpiono formami rosnącymi swobodnie – o nieregularnych formach.

Krajobraz miał sprawiać wrażenie nieujarzmionego ręką ludzką, zaskakującego, nieuporządkowanego. Ogrody ozdabiano tajemniczymi ruinami, mostkami, altanami. Miały być sceneria dla romantycznych spotkań i schadzek. Ceniono asymetrie, tajemnicze zakątki, krzywizny ścieżek. Ogród często przechodził w park, by później naturalnie łączyć się z dalszym krajobrazem.

Zdjęcie do artykułu znalezione na stronie Magicgardens.com

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *